ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ
ΕΝΤΑΥΘΑ Εκτύπωση E-mail

ΕΝΤΑΥΘΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ

(ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΕΛΛΗ ΜΑΝΙΑΝΙ)

Περισσότερα...
 
Ο ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΟΣ Εκτύπωση E-mail

rodost image

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)

Σημείωμα της συγγραφέως

«Κάποια μέρα, καθισμένος ο ωραίος Νάρκισσος κοντά σε μια πηγή, είδε το πρόσωπό του στα νερά της πηγής. Απασχολημένος να θαυμάζει την καθ' όλα άριστη σωματική του διάπλαση από τις όχθες του ποταμού, στα νερά αυτού, δεν έδωσε καμία προσοχή ή δεν ανταποκρίθηκε στον εκδηλούμενο έρωτα της Νύμφης Ηχούς, η οποία συνεχώς τον καλούσε.

Η Ηχώ ακολουθούσε παντού τον Νάρκισσο, σιωπηλή και ερωτευμένη. Μια μέρα που ο Νάρκισσος κυνηγούσε ελάφια, άκουσε δίπλα του ένα απρόσμενο θόρυβο..


-Είναι κανείς εδώ; ρώτησε
και η Ηχώ απάντησε: ΕΔΩ..
Ξαφνιασμένος ο Νάρκισσος λέει: "Ελα! Έλα.. Πλησίασε.. "

και η Ηχώ απαντά: "ΠΛΗΣΙΑΣΕ" και με χαρά προχώρησε προς τον Νάρκισσο.. αλλά εκείνος την σπρώχνει πάνω στους θάμνους και φεύγει.. Η Ηχώ έμεινε, για ώρες, μόνη της να κλαίει, επαναλαμβάνοντας τη λέξη "πλησίασε".

Πέρασε καιρός πολύς, αλλά η Ηχώ δεν μπορούσε να ξεχάσει τον Νάρκισσο και την άκαρδη και ύπουλη συμπεριφορά του. Συνέχισε να κλαίει με παράπονο και να επαναλαμβάνει χωρίς σταματημό τη τελευταία λέξη του Νάρκισσου, "ΠΛΗΣΙΑΣΕ…"

Αποτέλεσμα ήταν η μεν φωνή της Ηχούς να εξασθενεί συνέχεια, σε τρόπο ώστε ν' ακούγονται μόνο οι τελευταίες συλλαβές και να σβήνει, ο δε Νάρκισσος να πεθαίνει αυτοθαυμαζόμενος στο νερό της λίμνης που το χρησιμοποιούσε ως κάτοπτρο..

Ελένη Β. Σεμερτζίδου

Καλοκαίρι 2014

 
ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΙΝΟΥ ΦΑΡΟΥ Εκτύπωση E-mail

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)

Το σημείωμα της συγγραφέως

Νομίζω ότι ο άνθρωπος είναι το πιο θλιμμένο είδος πάνω στο πλανήτη. Η θλίψη του τον συνοδεύει μέχρι το θάνατό του. Δεν τον αφήνει σε ησυχία ούτε λεπτό. Έρχεται και ξανάρχεται, σε τακτά χρονικά διαστήματα, στη ζωή του, προσβάλλοντας ακόμη και τις πιο ευτυχισμένες, θεωρητικά, στιγμές του. Γιατί, όμως;

Από τότε που συνειδητοποιούμε την ύπαρξή μας, όλοι μάς λένε να κοιτάμε μπροστά, να ατενίζουμε, με αισιοδοξία, το μέλλον. Έτσι, μέσα στο παιδικό μας μυαλό, η ζωή σχηματοποιείται σε μια ατέρμονη ευθεία γραμμή.

Και, τότε, η ανεμελιά παραχωρεί τη θέση της στην αγωνία. Η ευθεία γραμμή δεν είναι ατελείωτη, αλλά πεπερασμένη! Πολύ πεπερασμένη, μάλιστα! Και το αύριο; Υπάρχει αύριο, στ’ αλήθεια, ή, μονάχα, ένα χθες; Στους άλλους μπορούμε να λέμε ψέματα. Στον εαυτό μας, όχι.

Ο φάρος δένεται με την ανθρώπινη μοίρα, με το φθαρτό πεπερασμένο γίγνεσθαι, όπου όλα κινούνται, μέσα στη φυσική κίνηση και αναδίπλωση, για να οδηγήσουν, τελικώς, στο «έγκλημα», στο υπαρξιακό δράμα του ανθρώπου, τη λήθη. Στο πέτρινο φάρο έχει στοιχειώσει το «φάντασμα» του, νέο-αφιχθέντος στο νησί, νεαρού άντρα, εδώ και χρόνια. Μήπως, όμως, και το δικό μας; ..

΄΄Συγχώρεση και αγάπη΄΄ θα του πει ο ιερέας για να ξορκίσει το κακό που βλέπει να έρχεται στο νησί

΄΄Οι φάροι δεν φταίνε σε τίποτα΄΄ θα πει η Τάνια, σε μια αποστροφή του λόγου, συνομιλώντας με το νέο άντρα

΄΄Πάρε από το νησί αυτό που σου ανήκει και μετά φύγε΄΄ λέει, με τη σειρά της, η κοπέλα του μπαρ ΄΄Μην αλλάζεις τα σχέδια σου. Ό,τι είναι να κάνεις, κάνε το γρήγορα΄΄ θα συμπληρώσει η Τάνια, οπλίζοντας, και αυτή, το χέρι του άντρα για το φόνο στο Κόκκινο σπίτι

Κι εσείς, όμως, οπλίσατε το δικό μου χέρι. Δεν με εμποδίσατε. Αντιθέτως, με προτρέψατε σε αυτό το εγχείρημα. Κι έτσι, γινόμαστε μαζί «συνένοχοι» στην ίδια αποτρόπαια πράξη αγάπης.

Ελένη Σεμερτζίδου

Θεσσαλονίκη 2014

 
ΠΟΓΚΡΟΜ Εκτύπωση E-mail

imagescag39rym

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)

«Σημείωμα της συγγραφέως»

Όταν ο Θεός δεν υπάρχει, όλα επιτρέπονται. Αλλά, μήπως, και όταν ο Θεός υπάρχει, επίσης, όλα να επιτρέπονται;

Ο Θεός, ένα πτώμα μέσα στο σώμα του ανθρώπου, κάνει τη ψυχή του να είναι κρίμα και τη ζωή να μοιάζει με εξιλασμό. Ο ΄΄Θάνατος του Θεού΄΄ του Νίτσε έρχεται και επανέρχεται στο προσκήνιο, καθημερινά, μαζί με το φαινόμενο του ολοκληρωτισμού σε όλες τις μορφές του – ιδεολογικές, πολιτικές, κοινωνικές. Ενός ολοκληρωτικού, μαζικού πογκρόμ.

Τι είναι το «άτομο» στην εποχή μας; Έχει συνείδηση; Απολαμβάνει την ελευθερία του; Την αυτονομία του; Ή, απλώς, υποτάσσεται στους νόμους ενός πεπρωμένου, μέχρι να εξοντωθεί εν τέλει; Διαθέτει μια θέληση που να διακρίνεται από τη λογική και είναι ικανός ο σύγχρονος άνθρωπος να τη προσδιορίσει;

Αν αποσαρκώσουμε τον Θεό από τον κόσμο, τότε το Καλό θα αποτελεί έννοια που θα διαφεύγει πάντα, με μόνιμη την επωδό μιας μάταιης αντίστασης. Από την άλλη, η ενσάρκωση του Θεού στην κοινωνία των ανθρώπων οδήγησε, όπως απέδειξε η Ιστορία, στη βαρβαρότητα, τους θρησκευτικούς πολέμους, το φανατισμό, την άκρατη υποκρισία και τυπολατρία.

Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με ένα στοίχημα; Να αντισταθούμε στην Ιστορία και τη Θεοκρατία; Και με ποιον τρόπο;

Τα μέλη της ΄΄Εταιρείας των πανταχού μαγεμένων της γης΄΄ έχουν το δικό τους Νόμο και σ’ αυτόν αναφέρονται. Σαν μια αρχέγονη κληρονομιά του χθες, του σήμερα, του αύριο διαφυλάττουν πιστά τον Νόμο αυτό της θυσιασμένης αγάπης.

Όταν έγραψα το μυθιστόρημα «Πογκρόμ» και μετά που το διασκεύασα σε θεατρικό έργο, αυτόν τον Νόμο της θυσίας είχα και εξακολουθώ να έχω στο μυαλό μου..

Ελένη Β. Σεμερτζίδου

 
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΘΕΑΤΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΜΑΝΙΑΝΙ Εκτύπωση E-mail

εικόνα

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ)

Σημείωμα της συγγραφέως

Είπα ότι, μάλλον, έχω αρκετή φαντασία. Ψεύδομαι. Δεν είναι θέμα φαντασίας πλέον. Είναι μια δοκιμασία … Και η Άννα Μανιάνι το ξέρει… Είμαι σίγουρη ότι το ξέρει.

Μου κάνει ασκήσεις θεάτρου στη σχολή της

Κι εγώ, κοιτάζοντας από το παράθυρο μιας μικρής ψαροκαλύβας, στο Ιταλικό χωριό, Φουρόρε, το άγριο φαράγγι, συναπαντιέμαι με τον θρύλο της και τη «Μητέρα» μου …

Ελένη Σεμερτζίδου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 
Ο ΠΑΠΟΥΤΣΟΜΕΝΟΣ ΓΑΤΟΣ Εκτύπωση E-mail

                 

Ο ΠΑΠΟΥΤΣΟΜΕΝΟΣ

ΓΑΤΟΣ

Μια διασκευή του παραμυθιού του Charles Perrault .

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ. Το παρόν κείμενο είναι ,ουσιαστικά, μια πρόταση για ανέβασμα από ερασιτέχνες και επαγγελματίες. Υπάρχει αρκετό μουσικό υλικό, (τραγούδια και χοροί), το οποίο ευχαρίστως θα διαθέσω σε όσους ενδιαφέρονται να το ανεβάσουν.

E-mail : Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. "> Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Κατεβάστε το

 
ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ Εκτύπωση E-mail

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ

1. «ΣΑΝ ΠΑΛΙΑ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

2. «Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

3. «ΘΥΡΟΞΙΝΗ» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

4. «ΤΑ ΛΕΜΕ … ΑΥΡΙΟ!» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

5. «Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

6. «Η ΜΑΜΑ ΜΑΣ, ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ!!» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

7. «ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ» http://www.etp.gr/etp/index.php/2009-03-04-15-16-33

8. «Ο ΕΡΩΜΕΝΟΣ» http://www.wif.gr/wif/wp-content/uploads/2012/07/_iiiiiiisiy-ioei-iii-iiiyiiiiy.pdf

 ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ

  • Σεμερτζίδου, Ε. Η λογοτεχνική μορφή και ο ρόλος του Εφημέριου, στο έργο του Γάλλου συγγραφέα, Ζωρζ Μπερνανός: συμβολή στη μελέτη της λογοτεχνικής μορφής του Ιερέα, Αθήνα, Εκδόσεις Γρηγόρης, 2009.
  • Σεμερτζίδου, Ε. Λοξές Ωδές: Ποιητική συλλογή, Αθήνα, Εκδόσεις Γρηγόρης, 2009.
  • Σεμερτζίδου, Ε. Σε μια αλλοτινή μητέρα…: Ποιητική συλλογή, Αθήνα, Εκδόσεις Γρηγόρης, 2009.
  • Σεμερτζίδου, Ε. Σε ένα ξέφωτο…: Ποιητική συλλογή, Αθήνα, Εκδόσεις Γρηγόρης, 2009.
  • Bernanos, G. Ημερολόγιο ενός Επαρχιακού Εφημέριου, μετάφραση Ελένη Σεμερτζίδου, Αθήνα, Εκδόσεις Γρηγόρης, 2008.

 

  • Σεμερτζίδου, Ε. Το Πρώτο Χάραμα (μυθιστόρημα), Αθήνα, Modern Times, 2008.
  • Σεμερτζίδου, Ε. Μυθιστορήματα: Το φάντασμα του πέτρινου φάρου, Πογκρόμ, Ο Ροδόσταυρος, Θεσσαλονίκη, 2010.
  • Σεμερτζίδου, Ε. Της μοναξιάς η ρίμα (ποιητική συλλογή σε ηλεκτρονική αυτοέκδοση, 2011), http://free-ebooks.gr/gre/ebook/2382

 
Ο Ερώμενος Εκτύπωση E-mail

ψαλίδι

"Ο Ερώμενος"

 

(Διαβάστε το σενάριο, πατώντας πάνω στον τίτλο)

 

Σημείωμα

 Ποια είναι τα πραγματικά αίτια που οδηγούν μια γυναίκα στη δημιουργία σχέσης με νεότερο σύντροφο; Στον μονόλογο του νεαρού άντρα περιγράφεται μια τέτοια σχέση, στη διάρκεια της οποίας εντείνονται αντί να επουλώνονται τα τραύματα της υφέρπουσας παθολογίας. Πρόκειται για μια σχέση «ναρκισσιστικού» χαρακτήρα, όπου η γυναίκα βλέπει τον νεαρό άντρα ως ένα «μέσο» εκτόνωσης συναισθημάτων και κάλυψης εσωτερικών κενών, και το αντίστροφο.

Τα πρόσωπα του έργου – ο νεαρός άντρας και η μεγαλύτερη κατά πολλά έτη σύντροφός του, η Σίσι - εμπλέκονται σε ένα «ερωτικό παιχνίδι», όπου το σώμα γίνεται «αντικείμενο», προέκταση εαυτού του ενός για τον άλλο, με αποτέλεσμα να χάνεται κάθε πιθανότητα ψυχικά υγιούς σύνδεσης.

Τη σκηνή «εξουσιάζει» μόνο ο νεαρός άντρας, καθώς η σύντροφός του δεν εμφανίζεται πουθενά στη διάρκεια του έργου. Η «τολμηρή» ένδυσή του – το γυμνό σώμα του καλύπτει (εκτός από τις δύο τελευταίες πράξεις) μονάχα ένα σεντόνι – και τα λουστρίνια παπούτσια του να αποτελούν το αθάνατο σύμβολο ενός «αρρωστημένου φετιχισμού» συμπληρώνουν και αποκαλύπτουν μια φιγούρα «ερωτική», όπου ο ψυχικός ακρωτηριασμός ξεδιπλώνεται μέσα από «πολλαπλούς οργασμούς» και βαθιές εξομολογήσεις προς το κοινό.

Σε μια σχέση «τρόπαιο», όπου απουσιάζει παντελώς κάθε σοβαρότητα και σεβασμός, είναι καταδικασμένα, εκ προοιμίου, τα δύο πρόσωπα να μείνουν για πάντα «ξένοι» ο ένας για τον άλλο.

«Υπάρχει, άραγε, οικειότητα στη ζωή, αδέλφια μου; …

(σβήνει το τσιγάρο του στο πάτωμα)

»Μια αίσθηση που δεν χάνεται ποτέ. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, την κουβαλάς επάνω σου, σαν καταδίκη … Σαν κατάρα …», θα πει, στο τέλος του έργου, ο νεαρός άντρας, για να δώσει ένα τέλος και στη δική του «μοιραία» ζωή.

Τα μάτια του θα στραφούν στην εικόνα του Εσταυρωμένου, που κρέμεται πάνω από το διπλό κρεβάτι του, αναζητώντας εκεί, στο ύστατο ψυχορράγημα, τη «διαβεβαίωση» ότι, ακόμη και έτσι, ο «πτωτικός άνθρωπος» δεν «πεθαίνει», αλλά μάλλον «αναγεννάται» …

»Πεθαίνω, Θεέ μου! …

(στο πάτωμα πεσμένος) Όχι …. Όχι, αγάπη μου …. Δεν πεθαίνω …

Είμαι ακόμη ζωντανός!… »


Η συγγραφέας

Ελένη Σεμερτζίδου


 
ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ Εκτύπωση E-mail

alt

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

 

 Εννιά σκηνές αποτελούν εννιά αυτοτελείς ιστορίες, στο ίδιο, πάντα, σκηνικό να εκτυλίσσονται: Το σκηνικό μιας «φυλακής». Ενός ψυχικού και συναισθηματικού εγκλεισμού, που κάνει τα πρόσωπα του έργου να ζουν, να αναπνέουν και να περιχαρακώνουν τη ζωή τους μέσα στα «κάγκελα» που όρισαν για τον εαυτό τους.

 Ένας στενός σκληρός πάγκος και μια βρώμικη λεκάνη τουαλέτας (η μόνη επίπλωση) επιτρέπει στο σώμα να ξαπλώνει, να κάθεται, να ικανοποιεί τις ζωτικές του ανάγκες και, την ίδια στιγμή, να αυτοκαταστρέφεται από την έλλειψη «χώρου» και την τραγική ανημποριά του να «δραπετεύσει», να ελευθερωθεί.

Η «κάθαρση» θα έρθει με την τελευταία σκηνή (διάλογος ανάμεσα σε μάνα – γιο), ενώ το έδαφος, ήδη, προλειαίνουν ένας νεαρός ιερέας και ένας ηλικιωμένος ηθοποιός θεάτρου.   

Για να διαβάσετε το έργο κάντε "κλίκ" στον παρακάτω σύνδεσμο

   sto-stochastro

 
΄΄Η ΜΑΜΑ ΜΑΣ, ΤΟ ΘΗΛΥΚΟ!!΄΄ Εκτύπωση E-mail

ΕΛΕΝΗ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ (www.elenisemer.blogspot.com)

 

 Κατεβάστε το από εδώ

                                                                                                                                               

  

                                                    Η περίληψη του έργου

 

 Στην οικογένεια Δεληβοριά, οι δύο κόρες, Θάλεια και Αλεξάνδρα, αποφασίζουν να κάνουν την επανάστασή τους, αποχωρώντας από την πατρική στέγη, κάτω και από την πίεση της εκκεντρικής, ιδιόμορφης και άκρως γοητευτικής μητέρας τους.

Ο γάμος των δύο κοριτσιών, κατά τα χρηστά ήθη, αποτελεί τον βασικό λόγο διαφιλονικίας και εντάσεων ανάμεσα στις τρεις θηλυκές υπάρξεις του σπιτιού, ενώ ο «περιθωριοποιημένος», από την άλλη πλευρά, σύζυγος και πατέρας προσπαθεί να κρατήσει τις χρυσές ισορροπίες, που κινδυνεύουν αφενός από την αμετροέπεια της συζύγου του και αφετέρου από την νεανική – ιδιαίτερα της Θάλειας – ορμή, ευαισθησία και επαναστατικότητα.

Στη ζωή τους θα εμφανιστεί, ένα πρωινό, ο Μάριος, ένας όμορφος νέος, με ποιητικές ευαισθησίες, χειροπράκτης στο επάγγελμα, που θα ερωτευτεί αμέσως τη Θάλεια, συμπαρασύροντας στο παιχνίδι του έρωτα και των ψευδαισθήσεων, ως επίδοξος εραστής, όλα τα μέλη της οικογένειας και, κυρίως, την μητέρα, της οποίας η «ωραιοπάθεια» θα τονωθεί, παίρνοντας ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Τα «χρυσά» χέρια του Μάριου, κουράροντας την κυρία, θα γίνουν, τελικά, η αιτία που θα φέρει πιο κοντά τη Θάλεια με τον γοητευτικό νέο, αλλά και την κυρία πιο κοντά στον ρόλο της «γιαγιάς», ένα ρόλο «ταμπού» για κάθε «πρώην καλλονή», που στηρίζει επάξια τον χαρακτηρισμό του αιώνιου «θηλυκού».
 
Η ΄΄ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ΄΄ Εκτύπωση E-mail

ΕΛΕΝΗ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ (www.elenisemer.blogspot.com)

 

Κατεβάστε το σε μορφή PDF

H περίληψη του έργου

 

Σ’ ένα θεατράκι ελάχιστων τετραγωνικών μέτρων και σε μια κηνή – νοσταλγικά στιλάτη αλλά και ασφυκτική – περιφέρεται ο ψυχισμός των δύο ηρωίδων, μιας ηθοποιού και σκηνοθέτιδος και της μαθητευόμενής της στην Υποκριτική Τέχνη.

Το απομεσήμερο δείχνει να τις ανήκει, ζητώντας παρηγοριά στις νυχτερινές πρόβες για το ανέβασμα μιας παράστασης. Μοναχικές στιγμές, μέσα σε πυκνές σκέψεις, και μόνη απόδραση η Τέχνη του Θεάτρου. Υποφωτισμένες σκηνές μετατρέπονται σε σύμβολα αυτογνωσίας, με τελετουργικό την έξοδο από τα στενωπά όρια του θεάτρου προς την ελευθερία.

Δεν θα αργήσουν, όμως, να ανακαλύψουν ότι η σχέση τους, πέρα από θεατρική, είναι σχέση ζωής. Μιας ζωής, που ξεκινάει από ένα μακρινό, αλλοτινό παρελθόν – διάφανο και σκιερό ταυτόχρονα – και που ακολουθώντας τα σενάρια του θεατρικού τους έργου, θα τις οδηγήσει στα χνάρια μιας παραδοχής και μιας, αντίστοιχα, λύτρωσης.

Το μέσον, η Παράσταση, και η κίνηση ψυχών και σωμάτων αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, η πιο ρεαλιστική και ΄΄καλογραμμένη΄΄ έκφραση της Αγάπης.  

 
«ΤΑ ΛΕΜΕ … ΑΥΡΙΟ!» Εκτύπωση E-mail
ΕΛΕΝΗ ΣΕΜΕΡΤΖΙΔΟΥ (Blog: www.elenisemer.blogspot.com )

«ΤΑ ΛΕΜΕ … ΑΥΡΙΟ!»
(ΚΩΜΩΔΙΑ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ)
                                                                                                             

 Η περίληψη του έργου 

 

Ένα βροχερό πρωινό, επισκέπτεται την οικία του γνωστού Ψυχαναλυτή-Ψυχοθεραπευτή του Δήμου ΄΄ΣΑΠΙΔΩΝΑΣ΄΄, Κυρίου Αλκιβιάδη Ραζή, η οικογένεια Ντερετζέ, Αλβανοί μετανάστες που έχουν έρθει στην Ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο.

Η υπηρέτρια του σπιτιού, Σουλτάνα, παρά την απρόσκλητη επίσκεψή τους, αποφασίζει, σε συνεννόηση με τους τρεις γιους της οικογένειας, Πέτρο, Στέφανο και Θάνο, να τους φυγαδεύσει στο δωμάτιό της, αποκρύπτοντας το όλο γεγονός από τον Κύριο και την Κυρία.

Μια άλλη απρόσκλητη, και πάλι, επίσκεψη στο σπίτι της οικογένειας Ραζή, του γιου της Κοινωνικής Λειτουργού του Δήμου ΄΄ΣΑΠΙΔΩΝΑΣ΄΄, Κορνήλιου, φοιτητή της Φιλοσοφικής, θα φέρει ανατροπές και αποκαλύψεις. Η Σουλτάνα, στην προσπάθειά της να φυγαδεύσει και αυτό το αγόρι, μετά από τις επίμονες εκκλήσεις του, θα συμβάλλει στην κορύφωση της αγωνίας αλλά και τη λύση, μέσα από κωμικοτραγικές συμπτώσεις, παρανοήσεις και παρεξηγήσεις.

Οι ΄΄Ξένοι΄΄ που εισέβαλαν, σαν παρείσακτα στοιχεία, στη ζωή της οικογένειας και ολόκληρου του Δήμου, καθώς επίσης και η παρουσία του νεαρού φοιτητή της Φιλοσοφικής, θα κάνει τον «Άλλον» να έρθει σε συνενοχή και οικειότητα με τον «Εαυτόν». Οι φόβοι, οι προκαταλήψεις, οι ενοχές θα διασκεδαστούν και, για άλλη μια φορά, ΄΄Οι φτωχούληδες του Θεού΄΄, στο πρόσωπο της υπηρέτριας, θα κάνουν πράξη το ΄΄Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι΄΄ , φέρνοντας την ομορφιά, σ’ έναν Δήμο, όπου το μόνο κακό που τον ταλανίζει είναι …

η έλλειψη της αγάπης

 
 
ΣΑΝ ΠΑΛΙΑ ΦΥΣΑΡΜΟΝΙΚΑ Εκτύπωση E-mail

 

Σεμερτζίδου Ελένη http://www.elenisemer.blogspot.com/

      

Η περίληψη του έργου 

          Σ’ ένα παλαιοβιβλιοπωλείο ζει εγκλεισμένος, στον κόσμο των βιβλίων και της σιωπής, για τριάντα χρόνια, ο ηλικιωμένος ιδιοκτήτης του, Μάνος Σκαρλάτος. Η φθορά των παλαιών βιβλίων και η εγκατάλειψη που χαρακτηρίζει τον χώρο αντανακλά τον ψυχισμό του παλαιοβιβλιοπώλη. Μια μέρα, με αφορμή μια αγγελία στην εφημερίδα, επισκέπτεται το παλαιοβιβλιοπωλείο, προς εύρεση εργασίας, μια νεαρή κοπέλα, η Άννα Κομνηνού, φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών.

Παρά την έντονη αντίδραση και την ιδιόρρυθμη συμπεριφορά του παλαιοβιβλιοπώλη, εκείνη θα καταφέρει, τελικά, να διεισδύσει μέσα στα άδυτα και τα κρύφια αυτού του «λησμονημένου παραδείσου», αποκρυπτογραφώντας τους θησαυρούς του, που τόσα χρόνια έμεναν ερμητικά «σφαλισμένοι», όπως, άλλωστε, και η ψυχή του παλαιοβιβλιοπώλη. Η αισθαντική και γλυκιά παρουσία της νεαρής κοπέλας θα οδηγήσει τον παλαιοβιβλιοπώλη σ’ ένα συναισθηματικό παραλήρημα, που θα γίνει, τελικά, αιτία όλα τα βιβλία, που τόσα χρόνια παρέμεναν καλοταχτοποιημένα στα ράφια, να πέσουν με ορμή κάτω στο πάτωμα, με τις σελίδες τους, ανάκατα, ανοιγμένες.

Εκεί, στις ανοιχτές σελίδες των βιβλίων, θα βρουν καταφυγή και οι «ανοιχτές», πλέον, ψυχές των δύο προσώπων. Τα εξαίσια λόγια που θα «αναγνώσουν», ο ένας στον άλλο, και τα τρυφερά συναισθήματα που θα βιώσουν, θα έχουν κάτι από μελωδία αγάπης, σαν … «παλιάς φυσαρμόνικας»

 

Κατεβάστε το σενάριο

 
ΘΥΡΟΞΙΝΗ Εκτύπωση E-mail

  Σεμερτζίδου Ελένη http://www.elenisemer.blogspot.com/

 

 

 

Η περίληψη του έργου

Σ’ ένα δημόσιο νοσοκομείο, η συνδικαλιστική δράση του Προέδρου του Σωματείου Εργαζομένων, Μανώλη Κακαλίδη, και των συνεργατών του, Σταύρου Μπάκα και Αντώνη Πουρού, δημιουργεί απρόσμενες καταστάσεις και κωμικοτραγικά επεισόδια.

Η Εξουσία, ενσαρκωμένη στο πρόσωπο του Διοικητή του νοσοκομείου, Πελοπίδα Κουνενέ, συμπράττει σ’ αυτήν την γενικότερη «παρωδία ηθών» που επικρατεί, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της, κάθε φορά, αυτή η «comedia delarte», όπως αλαζονεία, προκλητικότητα, ανωριμότητα και φθηνή ματαιοδοξία.

Η λύση του «περιπαθούς εργασιακού δράματος» θα έρθει μέσα από την παρουσία της νεαρής γραμματέως του Διοικητή, Αφροδίτης Ντελή, η οποία, συνειδητοποιώντας τις επικίνδυνες διαστάσεις που αποκτά η ακόρεστη επιθυμία του «θρόνου» αλλά και η διαδοχή ρόλων μέσα στο «θέατρο του παραλόγου και της ανομίας», θα φέρει μαζί της, έστω και αργά, ένα άλλο μήνυμα.

Είναι το μήνυμα της νεότητας, που όσο και αν φθείρονται τα φτερά της και τσακίζονται από τις συμπληγάδες της ζωής, δεν παύει, ωστόσο, να διατηρεί την καθαρή εκείνη ματιά, ως καθημερινό αγώνα προσωπικής μεταστροφής και ηθικής αναγέννησης του ανθρώπου – υπαλλήλου, μέσα στον κυκεώνα και την λαίλαπα της επίγειας εργασιακής - και όχι μόνον - αλλοτρίωσης.

Κατεβάστε το σενάριο

 
Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ Εκτύπωση E-mail
 

 

Σεμερτζίδου Ελένη http://www.elenisemer.blogspot.com/ 

           

Η περίληψη του έργου 

 Μέσα στην «Μαύρη Τρύπα» εξελίσσεται ένα σουρεαλιστικό ταξίδι στον χωροχρόνο, μια αλληλουχία αισθήσεων και ψευδαισθήσεων. Δύο λογοτέχνιδες, μόνες στο σαλόνι του «ίδιου» σπιτιού, ξαναζούν τη χαμένη αγάπη, που τις οδηγεί σε θαυμαστούς κόσμους, πέρα από τον χώρο και τον χρόνο. Η αναζήτηση αυτής της αγάπης, θα είναι η κινητήριος δύναμη του ταξιδιού τους, ενός ταξιδιού που λαμβάνει χώρα σε παράλληλα σύμπαντα, σε παράλληλους βίους, με σκοπό την εξερεύνηση του πιο αλλόκοτου σύμπαντος, αυτού του ΄΄άλλου σύμπαντος΄΄, που είναι το ΄΄σύμπαν της καρδιάς΄΄.

Όμως, η Μαύρη Τρύπα είναι το σημείο εκείνο, όπου ο χώρος και ο χρόνος δεν υφίστανται και οι νόμοι της Φυσικής καταλύονται. Σ’ αυτά τα μονοπάτια του πάθους και της φαντασίας θα περπατήσουν οι δύο γυναίκες, ακροβατώντας, επικίνδυνα, πότε μέσα στην πραγματικότητα και πότε μέσα στην ψευδαίσθηση.

Η πραγματικότητα, όμως, θα νικήσει, τελικά, την ψευδαίσθηση και το μυθιστόρημα, με τον τίτλο Η Μαύρη Τρύπα, θα γραφεί και από τις δύο, «παράλληλα», και, μάλιστα, με τα πιο υπερβατικά χρώματα γραφής. Η έμπνευσή τους θα έρθει, σαν δροσερό αεράκι, σαν ξεθωριασμένη ανάμνηση, σαν πλοίο που σαλπάρει σε μακρινούς ωκεανούς, μέσα από την άχρονη διάστασή της.

Οι λογοτέχνιδες θα την χρησιμοποιήσουν αυτή την έμπνευση, αλλά δεν θα καταφέρουν, στο τέλος, να την κυριεύσουν, γιατί το ταξίδι μέσα στην Μαύρη Τρύπα ακυρώνει την ύπαρξή του, αφού δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια παραμόρφωση του χρόνου, μια άλλη, δηλαδή, εναλλακτική πραγματικότητα του νου …

Κατεβάστε το σενάριο

 


WEBTEC